Ewolucja piłki golfowej

Pierwsze prawdziwe piłki golfowe wykonane były z drewna. Dopiero w XVII wieku pojawiły się piłki wypełnione pierzem. W 1884 roku rozpoczęła się produkcja piłek z gumy tzw. gutaperek. Pomysłodawcą był Rev Adam Paterson z St. Andrews. Były one wykonywane z zakrzepniętego soku rosnącego w lasach tropikalnych drzewa zwanego gutaperką. Dzięki temu powstały tanie piłki, które bardzo szybko zyskały uznanie. Kolejnym atutem tych piłek była możliwość ich wielokrotnego naprawiania. Wystarczyło piłkę podgrzać i ponownie nadać jej właściwy kształt.
Doniosłą innowacją XIX wieku był pomysł Coburna Haskella. Wydrążył on w piłce wgłębienia, co zwiększyło jej aerodynamiczność. Projekt ten został zaakceptowany w 1901 roku. Cztery lata później William Taylor wyposażył piłkę w małe dołki i w ten sposób powstał pierwowzór dzisiejszej piłki golfowej. Nadal jednak eksperymentowano wypełniając piłki coraz to nowym materiałem. Powstał nawet projekt piłki, w której znajdowało się sprężone powietrze. Niestety, takie piłki przy styczności z ciepłem wybuchały.
W 1921 roku R&A i USGA wprowadziły jednolite normy wyglądu i wymiarów piłek, choć nadal pojawiały się różnice. W rezultacie w 1987 roku przyjęto standardy amerykańskie i ustalono, że piłka powinna ważyć 45,93 grama i mieć średnicę 4,267 cm. W 1972 roku Spalding jako pierwszy wynalazł piłkę dwuwarstwową. Potem trzywarstwowe. Dopiero wtedy zmniejszyło się zainteresowanie pomysłem Haskella. W ten sposób istnieją dzisiaj trzy rodzaje piłeczek. Każda jest przeznaczona dla innego gracza i do różnych celów.