Uniwersytet piracki
East Tennessee State University (ETSU) to stanowy uniwersytet z ponad 100-letnią tradycją zlokalizowany w mieście Johnson City. Można się zastanawiać, skąd pirat stał się maskotką, logo i oficjalnym mianem śródlądowego uniwersytetu, który leży w sporej odległości od oceanu. Odpowiedź nie jest oczywista.
Archeologowie i geolodzy wiele lat temu odkryli podziemną rzekę niedaleko uniwersytetu, nazwaną „Zatoką Piratów”, która podziemnymi tunelami wije się podobno aż do Oceanu Atlantyckiego. Wkrótce po tym odkryciu legenda o piracie, Jean Paul LeBucque, została odkryta w historycznych księgach. Głosi ona, iż LeBucque siał grozę i strach. Chciał on znaleźć spokojne miejsce dla siebie oraz ukryć skradzione skarby i złoto. Płynął na północ, poszukując nowego domu. Według legendy odkrył podziemną rzekę blisko Johnson City i uznał „Zatokę Piratów” za swój nowy dom. Geolodzy uważają, że trzęsienia ziemi spowodowały zawalenie się kanałów, które najprawdopodobniej pogrzebały pirata LeBucque’a wraz z jego skarbem. Legenda ta jest ogólnie akceptowana i wyjaśnia, skąd uniwersytet „wewnątrzlądowy” uzyskał miano pirackiego.
Jak na każdym amerykańskim uniwersytecie zarówno panowie, jak i panie mają na East Tennessee spory wybór dyscyplin sportowych. Jedną z sekcji jest sekcja golfowa, której trenerem jest Fred Warren, prowadzący „zespół piratów” od 28 sezonów. W chwili obecnej do grona studentów tej uczelni należą Mateusz Gradecki oraz nasz najlepszy amator, który w WAGR (oficjalny ranking golfistów amatorów) jest obecnie na miejscu 90. miejscu – Adrian Meronk.
W pobliżu uczelni w Johnson City, na 14 hektarach znajduje się Warren-Greene Golf Center, który został zaprojektowany za bagatela 2,4 miliona dolarów przez światowej sławy architekta golfa Toma Fazio. Rozciąga się stad widok na kampus ETSU. Centrum nazwano na cześć wieloletniego trenera Freda Warrena oraz wielkiego fana tej drużyny uniwersyteckiej – Williama B.Greene Jr.
Na obszarze znajduje się 6 greenów targetowych, dwa greeny treningowe (jeden do puttowania a drugi do krótkiej gry), trzy obszary do gry z tee, bunkier fairwayowy, cztery bunkry przy greenach oraz piękny budynek klubowy o powierzchni 3 tys.m2. Z tych udogodnień mogą korzystać jedynie zawodnicy ETSU.
Tak wyposażone centrum treningowe stanowi świetną bazę treningową, dając możliwości graczom „piratów” do codziennych ćwiczeń na jednym z najlepszych miejsc treningowych na terenie kampusu. Myślę, że takiego centrum treningowego nie powstydziłby się żaden polski klub golfowy.
Najbardziej utytułowani golfiści, którzy opuścili mury tej uczelni to:
Garrett Willis – Amerykanin, który występował w PGA Tour oraz Nationwide Tour, wygrywając w swojej karierze 7 profesjonalnych turniejów.
Bobby Wadkins – mniej sławny z braci Wadkinsów, wygrywał na European oraz Japan Tour, raz nawet otarł się o podium U.S. Open w 1987 roku.
J.C. Snead – najlepszy okres jego kariery przypada na lata 70. i 80.,gdy 8-krotnie wygrywał w turniejach z cyklu PGA Tour, a w turniejach wielkoszlemowych dwukrotnie zakończył rywalizację na drugim miejscu.
Mike Hulbert – kolejny z utytułowanych golfistów, 3-krotny zwycięzca w turniejach z cyklu PGA Tour w latach 1986 (Federal Express St. Jude Classic), 1989 (B.C.Open) , 1991(Anheuser-Bush Golf Classic).
Larry Hinson – grał na przełomie lat 1968-1976, kończąc zawody ponad 30 razy w top 10 i wygrywając jeden turniej z cyklu PGA Tour w 1969 roku.
Rhys Davies – jedyny z tego grona golfista pochodzący z Walii. W maju 2007 drugi w WAGR, od jesieni tego roku przeszedł na zawodowstwo. Najlepszy sezon to rok 2010, gdy uzyskał pierwszy tytuł na turnieju Trophee Hassan II z cyklu European Tour.
Oby kariera naszych młodych polskich golfistów rozwijała się pod okiem doświadczonego trenera w takim stopniu, by zostali oni nie tylko najbardziej utytułowanymi polskimi golfistami, ale również aby trafili do galerii sław „piratów z Tenneessee”.
Karol Pawliczek
Źródło: www.etsubucs.com
Fot. East Tenneesee
